We begonnen in het Museum Het Tramstation met een toelichting over de expositie Kastelen en adellijke huizen in Midden-Delfland. En ook over de Keenenburgkamer waar Jacques vertelde over het belang van kasteelheer Otto van Egmond (1522-1586) voor de regio.

Daarna volgde een bezoek aan de locatie van het voormalige kasteel met het torentje, het botenhuis en de waterput. Een korte wandeling leidde door straten vernoemd naar bewoners van de Keenenburg, zoals de Beatrix van Schagenlaan, met de grenssloten van het kasteelterrein en een kleine ronding in de hoek waar geen toren maar wel lindenbomen stonden. Vlakbij is de locatie van een boerderijplaats die bij het kasteel hoorde.

De groep stuitte daarna op een stukje particulier natuur, voor ze omkeerde en een tweede boerderijplaats passeerde aan de Singel, waar nog steeds een boerderij staat, op weg naar de Dorpskerk van Schipluiden. Daar kaartte Jacques uitgebreid de relatie kerk en kasteel aan.

Het museum en de expositie zijn ook te bezoeken op de Midden-Delfland Dag op zaterdag 20 juni!

Bijdrage en foto van Michel van Ruijven

Zowel dinsdag 14 als dinsdag 21 april was het prima weer voor een bezoek aan de bijenvolken in de Broekpolder. Er was volop activiteit in en rondom de bijenkasten, de bijen bezoeken nu vooral het volop in bloei staande koolzaad. Alwine van BeeSerious en imker Arthur vertelden enthousiast veel interessante verhalen over hun bijen.

Harmonieus
Opvallend was hoe rustig het bijenvolk reageerde als de imker een raam uit de kast tilde om de koningin, de darren en de werksters te laten zien. Het is duidelijk een harmonieuze, hard werkende gemeenschap, terwijl er toch wel 50.000 bijen in de grote kast leven. Jonge werksters verrichten taken in de kast en met de leeftijd veranderen de taken tot ze buiten verkenner geworden zijn en andere bijen wijzen waar goede honing en pollen te vinden zijn. Indrukwekkend hoe goed de communicatie binnen zo’n gemeenschap verloopt.

BeeSerious
BeeSerious is een project van Serious Bee Distillers in Schiedam, die als doel hebben om een daadwerkelijke bijdrage te leveren aan het behoud van de bijen en het informeren van zoveel mogelijk mensen over het grote belang van bestuivers.
Bijen zijn nodig in ons ecosysteem. Wanneer er niet genoeg bijen zijn om onze gewassen te kunnen bestuiven, zullen er soorten uitsterven. Een verschraling van onze natuur en zelfs voedselschaarste kunnen het gevolg zijn. Daar zet Bee Serious zich voor in.

Mede
Uit het bovenste deel van de kast( waar alleen de werksters kunnen komen die daar extra opgehaalde honing in raten stoppen) ‘oogst’ BeeSerious honing. Hier maakt Serious Bee Distillers ook mede van, een licht alcoholisch drankje. De smaak hangt af van de planten waar de bijen op hebben gevlogen. De deelnemers aan de excursie hebben dat ook mogen proeven.

Foto: Alwine van Winsen heeft het adoptiecertificaat overhandigd aan MDV-bestuurslid Wim van der Eijk.
(foto Hessel Walderveen)

Meer weten? Zie Seriousbeedistillers.nl en Beeserious.nl

Het is medio april, volop voorjaar en het Abtswoudse Bos heeft er zin in! Wat een kleuren en wat een vogelgeluiden! Je wordt gewoonweg ondergedompeld in vele schakeringen groen en het geel van het raapzaad maakt je bijna duizelig.

Het Abtswoudse Bos is inmiddels zo’n 25 jaar oud en uitgegroeid tot een veelzijdig stukje natuur, aan de rand van de Delftse wijk Tanthof-Oost.

‘Onderweg hebben we opgezocht wat ook weer het verschil is tussen koolzaad en raapzaad en verbaasden we ons over de petieterige bloemetjes van de eik. Uit het gezang van de vogels pikten we die van roodborst en tjiftjaf op. En de Cetti’s zanger. Zijn (harde) roep klinkt als ‘chat gpt, chat gpt’, let er maar eens op! Verder is het een onbeduidend beestje, een zogenoemd kbv-tje (klein bruin vogeltje)’, aldus Ceciel Sillevis die de wandeling organiseerde.

De route biedt ook mooie doorzichten en vergezichten naar de Lage Abtswoudse Polder. Het ommetje voert je eenvoudig langs vijf wandelknooppunten en is met een krappe 4 kilometer met recht een ommetje. ’Maar wat een heerlijk wandeluurtje!’

Wil je ook een keer meewandelen, meld je dan aan via secretariaat@middendelflandvereniging.nl

Foto: Jan Tukker

Om 7.00 uur startten we met twee groepjes onder leiding van Michel Kuijpers en John Kleijweg, beiden enthousiaste ambassadeurs voor het behoud van vogels in Midden-Delfland.

We hoorden mezen, roodborst, winterkoning, rietzanger en meer en soms zagen we ze ook. In de plas was een grote groep grutto’s aan het foerageren en de kluten beginnen er nestjes te zoeken. Alleen het geluid van deze massa vogels in de vroege ochtend is genieten. Van een aantal deelnemers hoorde ik dat ze vaker in de vroege ochtend naar het Kraaiennest willen gaan.

Het belang van het Kraaiennest voor de instandhouding van de weidevogels is besproken en ook de inspanning die het kost om deze plas te onderhouden en de vogels in onze polders te beschermen.

Om ongeveer 9.15 uur waren we weer op de parkeerplaats, met dank aan onze gidsen.

Bijdrage van Michel van Ruijven van de MDV-werkgroep Paden die deze vroege vogeltocht op zaterdag 4 april organiseerde.
Foto drietal (nog slapende?) kluten: Simone van Noppen. Meer foto’s op MDV–Instagram en -Facebook.

Een deel van hen was vaste vrijwilliger van Natuurmonumenten, een deel had gehoor gegeven aan de oproep van de Midden-Delfland Vereniging.

Langs de Vlaardingervaart staat een groep mannen met rugzakken – daar zit vast en zeker de lunch en koffie in. Ik voeg mij bij hen. Vol verwachting kijken we naar de overkant, waar de boot van boswachter Kees ligt. Ineens zien we hem. Hij start en vaart naar ons toe, een krentenbol in zijn hand.

Zwaluwspeldjes
Op de boot zit een aantal mannen in vol ornaat: laarzen, een broek en een T-shirt en jas met het logo van Natuurmonumenten. Alles in het donkergroen. De meesten hebben een eigen pet en één van hen heeft daar twee zwaluwspeldjes op gespeld, gekregen voor jarenlange trouwe dienst.

Zagen
Het korte tochtje over het water is prachtig: de kleuren van het riet, dat heerlijke zonnetje, de rust.
Aan de kant van de Vlaardingse golfbaan stappen de groen geklede mannen uit. Kees wendt zich tot ons: ‘Zij gaan hier bomen en takken zagen,‘ zegt hij. ‘Dat maakt zoveel lawaai en dat wil ik jullie niet aandoen. Anders komen jullie een volgende keer niet meer!’

Kikkertje
We varen naar de andere kant en komen op het stukje land dat tussen twee vlieten inligt. Het is verboden gebied, maar niet voor ons vandaag. Met scheppen, handzagen, knipscharen, touwtjes en een takkenbossenapparaat lopen we over het zompige gras. In een klein geultje verstopt een kikkertje zich onder de modder. Verderop cirkelen twee buizerds.

Chef takkenbossen
Ineens zie ik een andere vrouw, ook in het groen. Ik had haar niet gezien op de boot. Het is Lia. Zij is vandaag chef takkenbossen want zij weet hoe het moet. We sorteren takken, bossen ze op in het speciale apparaat en binden er touwtjes omheen met een knoop die ik maar niet onder de knie krijg.
In de loop van de dag worden we afgewisseld door drie mannen.

Loeizwaar
De rest van de ploeg graaft bomen uit, die teveel beslag leggen op het grasland. Het is loeizwaar werk en ik heb veel respect voor de heren. De gemiddelde leeftijd is immers een jaar of zeventig.
Bij de koffietijd worden er stroopwafels gedeeld door attente mannen en voor de lunch eten we met z’n allen erwtensoep, gemaakt door meneer Unox.

Als het werk erop zit, wordt aan Kees gevraagd of we nog een rondje kunnen doen. Hij vindt het goed. Rustig varen we door de Vlietlanden. De zon, het gekabbel van het water, het riet, de watervogels, het gedane werk, het gezelschap – wat een topdag!

Bijdrage van Mary-Ann Sandifort
Foto Martin Landzaad

‘Soms geneer je je voor de acties van je stadsbestuur. We hebben hier in Schiedam Natuurcentrum De Boshoek, gelegen in het overgangsgebied tussen de historische dorpskern van Kethel en Midden-Delfland. In 1988 was het een lekkende oude noodschool, waar tientallen vrijwilligers met veel inzet, inventiviteit en hard werken een ruim bemeten en veel gebruikt onderkomen van hebben gemaakt. Omgeven door een natuurtuin waar je je ogen uitkijkt.

Ruim een jaar geleden ontving De Boshoek bericht van de gemeente dat het gesloopt zou worden om plaats te maken voor een nieuwe school. Het was alle hens aan dek voor vrijwilligers, gebruikers, bezoekers, omwonenden en andere sympathisanten. Een petitie werd meer dan 5000 keer ondertekend, de gemeenteraad werd uitgenodigd en in het radioprogramma Vroege Vogels kwam de kwestie uitgebreid aan de orde, zo ook in andere media. Dit leidde tot een nieuw besluit.

In januari 2026 werd een huurovereenkomst met de gemeente getekend. De Boshoek mag blijven, maar wel met een reusachtige prijskaart eraan. Tot nu toe was de huurprijs € 0, vanaf 1 januari 2026 is dat ruim € 47.000 per jaar. Er is uitstel verleend tot 1 juli 2026. De kosten voor gas, licht en water komen hier nog bij.

Alle hens aan dek weer om het succesvolle natuurcentrum open te houden, onder meer met een crowdfundingsactie. Iedereen die van mening is dat deze groene parel moet blijven kan zo meehelpen de huur te betalen.

Ik wens De Boshoek toe dat er snel een structurele oplossing komt voor die onbegrijpelijke huurprijs. En dat de gemeentelijke dwalingen geen blijvende schade veroorzaken, de diorama’s kunnen blijven, de honing even lekker blijft en de ijsvogels de onlangs aangelegde ijsvogelbroedwand zullen vinden.

De Boshoek op Bospad 3 in Schiedam is gratis te bezoeken elke dinsdag (10.00-12.00 uur) en elke zaterdag (10.00-14.00 uur).’

Bijdrage: Ria Zeeuw, foto afkomstig van website van De Boshoek

Roofvogels

Het zal niet zo zijn dat alle 58 aanwezigen nu de roofvogels en uilen die in het Midden-Delflandgebied voorkomen zullen herkennen. Dat hoeft ook niet volgens Michel. We weten nu wel hoe dat komt. Onderscheid is soms heel moeilijk. Binnen een soort zijn flinke kleurverschillen mogelijk, mannetje en vrouwtje verschillen meestal van kleur en met de leeftijd verschillen ook de kleuren van de jongen. Bij verschillende roofvogels is het vrouwtje groter dan het mannetje. En als je denkt dat je een roofvogel kunt herkennen aan een uitwaaierende staart: die kunnen ze ook weleens ‘sluiten’.

Veel aanwezigen waren verrast toen Michel vertelde dat het engelse ‘praying’ bidden betekent en het engelse ‘preying’ achtervolgen (prooi). Dat torenvalken ‘bidden’ is dus best bijzonder. Michel vertelde ook leuke eigen ervaringen. Zoals over de zeearend die hij zag in het Vockestaartgebied. Er brak blinde paniek uit onder de ganzen daar; die waren een zeearend niet gewend.

Uilen

Na een pauze vertelde Michel nog over uilen, waar hij in Midden-Delfland ook nestkasten voor regelt. Er komen in het Midden-Delflandgebied meer uilen voor dan de meeste mensen denken. Als ze overdag in een boom zitten, zitten ze doodstil. Je fietst er vast weleens langs zonder ze te zien.