Onderhoud Vlietlanden met vrijwilligers
elly
Op de eerste stralende dag van februari waren er vrijwilligers op de Vlietlanden voor onderhoudswerkzaamheden.
Een deel van hen was vaste vrijwilliger van Natuurmonumenten, een deel had gehoor gegeven aan de oproep van de Midden-Delfland Vereniging.
Langs de Vlaardingervaart staat een groep mannen met rugzakken – daar zit vast en zeker de lunch en koffie in. Ik voeg mij bij hen. Vol verwachting kijken we naar de overkant, waar de boot van boswachter Kees ligt. Ineens zien we hem. Hij start en vaart naar ons toe, een krentenbol in zijn hand.
Zwaluwspeldjes
Op de boot zit een aantal mannen in vol ornaat: laarzen, een broek en een T-shirt en jas met het logo van Natuurmonumenten. Alles in het donkergroen. De meesten hebben een eigen pet en één van hen heeft daar twee zwaluwspeldjes op gespeld, gekregen voor jarenlange trouwe dienst.
Zagen
Het korte tochtje over het water is prachtig: de kleuren van het riet, dat heerlijke zonnetje, de rust.
Aan de kant van de Vlaardingse golfbaan stappen de groen geklede mannen uit. Kees wendt zich tot ons: ‘Zij gaan hier bomen en takken zagen,‘ zegt hij. ‘Dat maakt zoveel lawaai en dat wil ik jullie niet aandoen. Anders komen jullie een volgende keer niet meer!’
Kikkertje
We varen naar de andere kant en komen op het stukje land dat tussen twee vlieten inligt. Het is verboden gebied, maar niet voor ons vandaag. Met scheppen, handzagen, knipscharen, touwtjes en een takkenbossenapparaat lopen we over het zompige gras. In een klein geultje verstopt een kikkertje zich onder de modder. Verderop cirkelen twee buizerds.
Chef takkenbossen
Ineens zie ik een andere vrouw, ook in het groen. Ik had haar niet gezien op de boot. Het is Lia. Zij is vandaag chef takkenbossen want zij weet hoe het moet. We sorteren takken, bossen ze op in het speciale apparaat en binden er touwtjes omheen met een knoop die ik maar niet onder de knie krijg.
In de loop van de dag worden we afgewisseld door drie mannen.
Loeizwaar
De rest van de ploeg graaft bomen uit, die teveel beslag leggen op het grasland. Het is loeizwaar werk en ik heb veel respect voor de heren. De gemiddelde leeftijd is immers een jaar of zeventig.
Bij de koffietijd worden er stroopwafels gedeeld door attente mannen en voor de lunch eten we met z’n allen erwtensoep, gemaakt door meneer Unox.
Als het werk erop zit, wordt aan Kees gevraagd of we nog een rondje kunnen doen. Hij vindt het goed. Rustig varen we door de Vlietlanden. De zon, het gekabbel van het water, het riet, de watervogels, het gedane werk, het gezelschap – wat een topdag!
Bijdrage van Mary-Ann Sandifort
Foto Martin Landzaad
Blog: doneeractie voor De Boshoek van 0 euro naar…
elly
Natuurcentrum De Boshoek, gelegen in het overgangsgebied tussen de historische dorpskern van Kethel en Midden-Delfland loopt gevaar. Aandacht voor een crowdfundingsactie.
‘Soms geneer je je voor de acties van je stadsbestuur. We hebben hier in Schiedam Natuurcentrum De Boshoek, gelegen in het overgangsgebied tussen de historische dorpskern van Kethel en Midden-Delfland. In 1988 was het een lekkende oude noodschool, waar tientallen vrijwilligers met veel inzet, inventiviteit en hard werken een ruim bemeten en veel gebruikt onderkomen van hebben gemaakt. Omgeven door een natuurtuin waar je je ogen uitkijkt.
Ruim een jaar geleden ontving De Boshoek bericht van de gemeente dat het gesloopt zou worden om plaats te maken voor een nieuwe school. Het was alle hens aan dek voor vrijwilligers, gebruikers, bezoekers, omwonenden en andere sympathisanten. Een petitie werd meer dan 5000 keer ondertekend, de gemeenteraad werd uitgenodigd en in het radioprogramma Vroege Vogels kwam de kwestie uitgebreid aan de orde, zo ook in andere media. Dit leidde tot een nieuw besluit.
In januari 2026 werd een huurovereenkomst met de gemeente getekend. De Boshoek mag blijven, maar wel met een reusachtige prijskaart eraan. Tot nu toe was de huurprijs € 0, vanaf 1 januari 2026 is dat ruim € 47.000 per jaar. Er is uitstel verleend tot 1 juli 2026. De kosten voor gas, licht en water komen hier nog bij.
Alle hens aan dek weer om het succesvolle natuurcentrum open te houden, onder meer met een crowdfundingsactie. Iedereen die van mening is dat deze groene parel moet blijven kan zo meehelpen de huur te betalen.
Ik wens De Boshoek toe dat er snel een structurele oplossing komt voor die onbegrijpelijke huurprijs. En dat de gemeentelijke dwalingen geen blijvende schade veroorzaken, de diorama’s kunnen blijven, de honing even lekker blijft en de ijsvogels de onlangs aangelegde ijsvogelbroedwand zullen vinden.
De Boshoek op Bospad 3 in Schiedam is gratis te bezoeken elke dinsdag (10.00-12.00 uur) en elke zaterdag (10.00-14.00 uur).’
Bijdrage: Ria Zeeuw, foto afkomstig van website van De Boshoek
Bouwstop voor dochterbedrijf Lely
elly
De rechtbank in Den Haag legt een bouwstop op aan een dochterbedrijf van het Lely-concern, dat aan de rand van Schipluiden een demonstratieboerderij runt en zijn melkveestal fors wil uitbreiden. De rechter vindt dat de gemeente Midden-Delfland de verleende omgevingsvergunning onvoldoende heeft onderbouwd en de vergunning moet intrekken.
De Midden-Delfland Vereniging is blij met de uitspraak. ‘Een mooi resultaat en een flinke opsteker voor onze vereniging’ is de reactie van voorzitter Koos Karssen. De vereniging staat pal voor het open en groene Midden-Delflandgebied, gelegen tussen de steden Delft, Rotterdam en Den Haag en sinds 2017 een Bijzonder Provinciaal Landschap.
De gelijknamige gemeente is de kern van dit Bijzonder Provinciaal Landschap Midden-Delfland. Daar passen de uitbreidingsplannen van het Lely-bedrijf niet. De stal moet worden verdubbeld (van 1836 m² tot 3592 m²) bij een maximale bouwhoogte van 10 meter. De vereniging tekende daarom half september bij de gemeente bezwaar aan tegen de op 24 juli verleende vergunning.
Omdat de bouw al snel was begonnen en om te voorkomen dat dit een voldongen feit zou worden, stapte de vereniging eind oktober ook naar de rechter. Ze vroeg om de bouw stil te leggen in afwachting van wat het gemeentebestuur zou beslissen over het bezwaar. De rechtbank komt de vereniging nu tegemoet en schorst het besluit van 24 juli tot twee weken na bekendmaking van het nieuwe besluit van het college.
Bouw voortgezet
De bouwwerkzaamheden waren intussen voortgezet. Vergunninghoudster is niet bereid met (verdere) uitvoering te wachtentot het besluit op bezwaar, vermeldt de uitspraak. Volgens de rechtbank heeft de vereniging mede daarom een voldoende spoedeisend belang bij het verzoek om een voorlopige voorziening.
Lely, zelf gevestigd in Maassluis, verwierf in 2019 de boerderij Nieuw Bijsterveld aan de Zouteveenseweg, even buiten de dorpskern van Schipluiden. De groeiende bedrijfsgrootte, de toenemende activiteiten op en om het erf en de extra overlast, die dit met zich meebrengt, baren de Midden-Delfland Vereniging al langer grote zorgen. Door de staluitbreiding komt er plaats voor meer dan 300 runderen. Ter vergelijking: de gemiddelde bedrijfsgrootte van melkveehouderijen in Midden-Delfland is ruim 80 stuks melkvee.
Foto: MDV
Avond roofvogels en uilen: bezoekers enthousiast
elly
Vanwege grote belangstelling was de lezing over roofvogels al verzet naar een grotere zaal. De avond met Michel Kuijpers was sfeervol, de lezing interessant en de foto’s geweldig. Michel is een gezellige verhalenverteller en kreeg de zaal goed mee; geregeld kwamen er vragen en eigen ervaringen met roofvogels uit de zaal.
Roofvogels
Het zal niet zo zijn dat alle 58 aanwezigen nu de roofvogels en uilen die in het Midden-Delflandgebied voorkomen zullen herkennen. Dat hoeft ook niet volgens Michel. We weten nu wel hoe dat komt. Onderscheid is soms heel moeilijk. Binnen een soort zijn flinke kleurverschillen mogelijk, mannetje en vrouwtje verschillen meestal van kleur en met de leeftijd verschillen ook de kleuren van de jongen. Bij verschillende roofvogels is het vrouwtje groter dan het mannetje. En als je denkt dat je een roofvogel kunt herkennen aan een uitwaaierende staart: die kunnen ze ook weleens ‘sluiten’.
Veel aanwezigen waren verrast toen Michel vertelde dat het engelse ‘praying’ bidden betekent en het engelse ‘preying’ achtervolgen (prooi). Dat torenvalken ‘bidden’ is dus best bijzonder. Michel vertelde ook leuke eigen ervaringen. Zoals over de zeearend die hij zag in het Vockestaartgebied. Er brak blinde paniek uit onder de ganzen daar; die waren een zeearend niet gewend.
Uilen
Na een pauze vertelde Michel nog over uilen, waar hij in Midden-Delfland ook nestkasten voor regelt. Er komen in het Midden-Delflandgebied meer uilen voor dan de meeste mensen denken. Als ze overdag in een boom zitten, zitten ze doodstil. Je fietst er vast weleens langs zonder ze te zien.
Waterkwaliteit: het moet en kan beter
elly
De thema-avond over waterkwaliteit die de Midden-Delfland Vereniging hield op donderdag 20 november, leverde levendige discussies op. Iedereen is het erover eens dat de waterkwaliteit in onze regio niet in orde is en dat inspanningen moeten worden geleverd om die te verbeteren. Niet alleen omdat het voor de natuur en de volksgezondheid beter is. Er is ook de dreiging van een ‘waterslot’ – vergelijkbaar met het huidige stikstofslot – als we in Nederland de Europese waterkwaliteitsnormen niet tijdig halen.
Delfland
De ambitie van hoogheemraad Stijn van Boxmeer, een van de negen gastsprekers, is dat iedereen weer zonder een gezondheidsrisico te lopen in de polders van Midden-Delfland kan zwemmen. Naast de watervervuiling vanuit de stad is de vervuiling door gewasbeschermingsmiddelen uit de glastuinbouw een groot probleem voor de waterkwaliteit in de regio.
Forse, vaak herhaalde, overtredingen van de emissienormen worden steeds zwaarder aangepakt. Laatst ging het zelfs om een boete van 100.000 euro. Jacco Vooijs van Glastuinbouw Westland is daar blij om. De hele sector wordt erop aangekeken als een tuinder heel domme dingen doet. Hij en zijn leden willen die er niet bij hebben. Stijn van Boxmeer heeft gelukkig ook goed nieuws. Het waterschap constateerde geen enkele overtreding, toen onlangs bij de teeltwisseling in de kassen werd gecontroleerd op de waterkwaliteit.
Vlietlanden
In de Vlietlanden ‘ziet’ Willemijn Nagel van Natuurmonumenten de watervervuiling aan de soorten planten en dieren die er voorkomen. De Vlietlanden hebben de potentie veel meer soorten te herbergen dan ze nu doen. Voor het beheer is de vervuiling ook lastig. Op de Nieuwkoopse Plassen wordt maar aan één kant water ingelaten; ver weg van die inlaat is het water veel schoner. Roel van Buuren, biologisch melkveehouder in Midden-Delfland, heeft die ervaring ook. Het water op zijn percelen is schoon. Als er eens water te kort is en boezemwater de polder binnen moet worden gelaten, wordt het water op zijn percelen vuiler. Deze voorbeelden onderstrepen de noodzaak om de watervervuiling aan te pakken.
Staat van ons Water
Ook twee wethouders nemen deel aan de discussies: Melanie Oderwald van Midden-Delfland en Michiel Ferwerda van Westland. In navolging van Pijnacker-Nootdorp willen beide gemeenten samen met het hoogheemraadschap aan de slag met ‘de Staat van ons Water’. Een programma waarbij de kwaliteit van het water in en rondom gemeenten onder de loep wordt genomen en op een rij wordt gezet wat moet worden gedaan om die te verbeteren.
Wat we kunnen doen
Richard Smokers vertelt dat de Vereniging voor Natuur- en Milieubescherming Pijnacker al jaren
de waterkwaliteit meet, met focus op de ecologische kwaliteit: beestjes en waterplanten. De laatste tijd zij aan zij met het hoogheemraadschap en binnenkort volgen gesprekken met tuinders. Jacco Vooijs is op de hoogte en vindt dat een positieve ontwikkeling.
Glastuinbouw Westland ging eerder per polder met ondernemers in gesprek over de aanpak van de watervervuiling. Tegenwoordig werken ze met een watercoach per bedrijf om uit te zoeken hoe tuinders richting een emissieloze kas kunnen komen en dus tot nul emissies.
Effectieve samenwerking tussen overheden
Nienke Schuil van de Zuid-Hollandse Milieufederatie stelt dat schoon water niet vraagt om meer beleid, maar om meer lef tot samenwerken. Er is al (te)veel beleid, de vraag is of de verschillende overheidsinstellingen wel van elkaar weten wie voor wat verantwoordelijk is. En wie voelt zich dan verantwoordelijk voor het geheel? Bestuurders mogen wat haar betreft meer met de vuist op tafel slaan.
Stijn van Boxmeer benadrukt dat er meer aandacht moet komen voor aanpak aan de bron. De vervuiling die het water niet in komt, hoef je er ook niet uit te halen. Dit is helemaal in het straatje van Roel van Buuren: boeren worden in Nederland beloond op kwantiteit, terwijl het eerlijker zou zijn om ook kwaliteit, zoals natuurinclusieve en biologische landbouw, te gaan belonen. Dat zou ook nog eens positief uitwerken voor de waterkwaliteit.
Burgers aan zet voor schoon water
Nienke Schuil roept de vraag op hoe we ‘alle’ mensen kunnen bereiken met de boodschap over de noodzaak van schoon water. We investeren miljoenen in techniek, maar te weinig in gedrag. Zij spreekt alle aanwezigen aan daar iets aan te doen.
Richard Smokers ervaart zelf dat natuur- en milieugroepen een kanaal kunnen zijn waardoor burgers gehoord kunnen worden. Door de inbreng van eigen kennis en ervaring vertegenwoordigen milieugroepen goed geïnformeerde inwoners.
Vanuit de zaal wordt aangegeven dat burgers ook kunnen bijdragen door meer biologisch voedsel te kopen. Het zou mooi zijn als boeren en tuinders meer samenwerken om producten aan te bieden op voor burgers goed bereikbare locaties.
Blijf met elkaar in gesprek en pak door!
Stijn van Boxmeer houdt de aanwezigen voor dat we niet moeten vergeten dat we wat de waterkwaliteit betreft van heel ver komen. Er is al veel gebeurd, te beginnen met de aanleg van vier afvalwaterzuiveringen in de regio. Maar we zijn er nog lang niet. Er is nog geen trendbreuk.
In de woorden van Derk Loorbach, deelnemer als transitiedeskundige: er is nog niet een transitie in gang gezet. Hij betoogt dat we – niet alleen in Midden-Delfland – vastzitten in een systeem dat niet volhoudbaar is. Nederland is goed in technisch beheer en kwantiteitsbeheer, maar niet in ecologisch slim omgaan met water.
Om waterkwaliteit te herstellen moet je naar de oorzaken kijken. Door steeds kleine verbeteringen toe te passen kunnen systemen lang blijven bestaan, maar soms moet je voor echte oplossingen iets afbreken of stoppen met dingen die je gewend was om te doen. En dat kan pijn doen. Deze avond ziet Loorbach constructieve, leuke, inhoudelijke gesprekken wat hem de uitspraak ontlokt dat deze zaal weleens de voorhoede zou kunnen zijn van de transitie in Midden-Delfland. Dus blijf met elkaar in gesprek en pak door!
Midden-Delfland Vereniging
Moderator van de avond, Frank Dietz, spreekt ook met Koos Karssen, de voorzitter van de organiserende Midden-Delfland Vereniging. Deze laat er geen twijfel over bestaan: de vereniging zal de waterkwaliteit aan de orde blijven stellen. Met het nieuwe themanummer van de Midden-Delfkrant, met watervisie en agenda voor de toekomst, als leidraad.